Στείρι

Τελευταία Ενημέρωση στις Δευτέρα, 13 Φεβρουάριος 2012 22:05

Και η τρίτη επίσκεψη στο πανέμορφο Στείρι είναι γεγονός. στις 22/10 ολοκληρώθηκε το Οδοιπορικό μας στο όμορφο Στείρι με απόλυτη επιτυχία. Έγινε πλήρη προβολή του χωριού, των Συλλόγων που με τόσο αγάπη προσφέρουν στον τόπο τους, της γύρω περιοχής και των επιχειρήσεων του χωριού, εντελώς δωρεάν. Γιατί αγαπάμε τη Βοιωτία και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές θα βοηθήσουμε τον τόπο μας με τις επιχειρήσεις όσο περισσότερο μπορούμε. Αναμένονται πολλά βίντεο από το χωριό. Όποια περιοχή θέλει να οργανώσει κάτι ανάλογο μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας.

H επίσκεψή μας στο Στείρι ξεκίνησε την 1η Οκτωβρίου και θα ολοκληρωθεί το επόμενο Σάββατο.

Ξεκινήσαμε αρκετά πρωί ώστε να έχουμε όλη την ημέρα μπροστά μας να καταγράψουμε την πλούσια ιστορία και το πανέμορφο χωριό του Στειρίου.

Στον Αλίαρτο κάναμε μία στάση και συναντήσαμε τον Δημήτρη Παπαθεοδοσίου από το πολύ γνωστό blogspot permissospress.

Το viotiashop λοιπόν σε συνεργασία με τον Δημήτρη Παπαθεοδοσίου ξεκίνησαν το οδοιπορικό στο Στείρι.

Μπαίνοντας στο χωριό η πρώτη αίσθηση που νιώθει κανείς ότι Το Στείρι είναι ένα πολύ καθαρό χωριό, μαζεμένο, ήσυχο, γραφικό. Κάπου που θα ήθελε κανείς σίγουρα να σταματήσει καθώς πάει για προσκύνημα στον Όσιο Λουκά. Η μεγάλη πλατεία στην είσοδο του χωριού, αριστερά το σχολείο, μία καφετέρια, και πολλές ταβέρνες οι οποίες ανοίγουν τις μεσημεριανές ώρες και έχουν υπέροχο φαγητό όπως διαπιστώσαμε λίγες ώρες μετά.

Φτάνοντας στο Στείρι μας περίμενε στην εκκλησία του χωριού μία μεγάλη ομάδα από Συλλόγους, Αντιδημάρχους, Λυκειάρχες κλπ οι οποίοι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αγαπάνε τον τόπο τους. Μας υποδέχτηκαν με χαρά και ζεστασιά.

Αφού καθήσαμε στο παραδοσιακό καφενείο του χωριού, οργανώσαμε το οδοιπορικό μας, και καταλήξαμε ότι θα ολοκληρωθεί σε δύο μέρη διότι δε μας αρκούσε μόνο ένα Σάββατο. Πολλά τα ενδιαφέροντα σημεία του χωριού, πολλοί οι χώροι έξω από το χωριό που αξίζει κανείς να δει, πολλοί οι σύλλογοι που έχουν να δείξουν αυτά που προσφέρουν.

Αφού απολαύσαμε τον καφέ μας πήραμε τον δρόμο προς την Αρχαία Στείριδα, την Ακρόπολη του Στειρίου. Με συνοδεία άλλων 3 αυτοκινήτων μετά από δέκα λεπτά δρόμο φτάσαμε σε κάποιο σημείο όπου έπρεπε να αφήσουμε τα αυτοκίνητα. Αρχίσαμε πεζοί πλέον να ανεβαίνουμε την πλαγιά ενός λόφου. Από κάτω διακρίναμε τα τείχη της Ακρόπολης. Όσο προχωρούσαμε ανάμεσα σε δέντρα ελιάς, έκαναν την εμφάνισή τους απομεινάρια μιάς παλιάς εποχής. Μεγάλες πέτρες και πολλά χοντρά κεραμμύδια που όσο ανεβαίναμε πλήθαιναν. Αυτά έδειχναν ότι πριν από χιλιάδες χρόνια στα χώματα αυτά υπήρχε ζωή, υπήρχε ολόκληρη πόλη.

Συναντήσαμε Αρχαίους τάφους, συναντήσαμε εκκλησίες με επιγραφές, συναντήσαμε πολλά στοιχεία όπου έδειχναν σημάδια ζωής των προγόνων μας. Στην κορυφή υπήρχε μία στέρνα την οποία οι νεότεροι την έχουν κλείσει αφήνοντας μία τρύπα από πάνω. Όλα αυτά σας τα μεταδίδουμε μέσα από το υπέροχο βίντεο όπου θα ολοκληρωθεί μετά την δεύτερη επίσκεψή μας.

Από εδώ ψηλά βλέπει κανείς απέναντι καθαρά τον Όσιο Λουκά, το καμάρι του Στειρίου. Από την αντίθετη πλευρά βλέπει κανείς ελαιώνες και απέναντι βουνά με ένα φιδίσιο δρόμο να τα διασχίζει.

Αφού οι φίλοι μας από το Στείρι μας ξενάγησαν και μας μίλησαν στο φακό ξεκινήσαμε να κατεβαίνουμε. Επόμενος σταθμός μας μία αναστηλωμένη παλαιά εκκλησία η οποία μέσα έχει ακόμα και σήμερα κολώνες και ψηφιδωτά.

Επόμενη στάση το Φαράγγι της Κλεισούρας. Κατεβαίνοντας επί 20 λεπτά ένα μονοπάτι συναντήσαμε στοιχεία της φύσης, άγρια ομορφιά, άλλος κόσμος. Ένα φαράγγι βατό, το μήκος του είναι περίπου 6 χλμ. με απότομες βραχώδεις πλαγιές, αλλά σχετικά εύκολο και ευχάριστο για πεζοπορία που, από την αρχαιότητα μέχρι στην δεκαετία του 1950, ήταν ο κυριότερος δρόμος επικοινωνίας των Στειριωτών και της μονής του Οσίου Λουκά με τον Κορινθιακό κόλπο. Στην είσοδο του φαραγγιού της Κλεισούρας από την μεριά του Στειρίου υπάρχει το πέτρινο γεφύρι του Λεόντιου με δύο τόξα, πιθανώς βυζαντινής εποχής, κατασκευασμένο από κάποιον Λεόντιο, μοναχό του Οσίου Λουκά.

Η ανάβαση στο φαράγγι ήταν πιο δύσκολη αλλά άξιζε τον κόπο να δούμε αυτό το υπέροχο θέαμα.

Επόμενη στάση μας το χωριό. Μία βόλτα στα σοκάκια του χωριού να δούμε κάποια από τα πολύ παλιά πέτρινα σπίτια, αποθανατίσαμε κάποια, αλλά ήδη η ώρα είχε περάσει. Κάναμε μία βόλτα να έχουμε μία εικόνα τι θα αποθανατίσουμε το επόμενο Σάββατο. Υπάρχουν πάρα πολλά που έχουμε να δούμε ακόμη.

Η ώρα ήταν ήδη 3. Οι φιλόξενοι φίλοι μας μας πήγαν στην υπέροχη ταβέρνα της κυρίας Πολυτίμης για φαγητό, κρασάκι και όμορφη κουβεντούλα όπου ανανεώσαμε το ραντεβού μας για το επόμενο Σάββατο.

Ανυπομονούμε να σας ξαναδούμε υπέροχε κόσμε του Στειρίου........

Επιτέλους έφτασε και η δεύτερη επίσκεψή μας στις 8/10. Αυτή τη φορά ακόμα περισσότερος κόσμος πρόθυμος να προβάλει τον τόπο του, μας περίμενε στο ξενοδοχείο-καφετέρια Αστέρια στην είσοδο του χωριού.

Αφού συστηθήκαμε με τον καινούργιο κόσμο που δεν είχαμε γνωρίσει καθήσαμε να πιούμε τον πρωινό μας καφέ και να φάμε τις ζεστές ντόπιες υπέροχες τυρόπιτες. Εκεί οργανώσαμε την επίσκεψή μας και ξεκινήσαμε αφού χωριστήκαμε σε ομάδες. Έπρεπε να χωριστούμε ώστε να μπούμε στα τζιπ-αγροτικά των εθελοντών και να ξεκινήσουμε.

Ξεκινήσαμε και η ομάδα μας μπήκε στο τζιπ που οδηγούσε ο κύριος Λαγός, ιδρυτής των blogs του Στειρίου όπως το http://sogal-stiri.blogspot.com, ο οποίος καθόλη τη διαδρομή μας εξιστορούσε την ιστορία του τόπου του με πολύ αγάπη. Ανεβαίνοντας μία καταπράσινη διαδρομή ανάμεσα στα έλατα σε ένα φιδίσιο δρόμο συναντούμε πολλά εκκλησάκια, πολλά ενδιαφέροντα σημεία, και φτάνουμε στο οροπέδιο του Αγίου Παντελεήμονα. Απίστευτο μέρος, ξέφωτο, στη μέση το εκκλησάκι με την καταπράσινη αυλή του. Εκεί μας μίλησε η Γιούλη για την ιστορία του σημείου, φωτογραφηθήκαμε γελάσαμε, μία υπέροχη γελαστή και ακούραστη παρέα.

Έξω από την εκκλησία η στέρνα - πηγάδι, μία από τις πολλές που διαθέτει η περιοχή.

Συνεχίζοντας να ανεβαίνουμε, συναντάμε πολλά πηγάδια, το χωριό με τα 50 πηγάδια. Βουνοκορφές καταπράσινες δεξιά και αριστερά, μας ακολουθούν 8 αυτοκίνητα τα οποία συμμετέχουν με αγάπη και πάθος για τον τόπο τους σε αυτό το οδοιπορικό. Οι ανθρωποί αυτοί με πολύ ζήλο θέλουν να μας μεταδώσουν όσο περισσότερα μπορούν για τον τόπο τους ώστε να το παρουσιάσουμε μέσα από τον φακό μας και από αυτό εδώ το άρθρο , ελπίζουμε το viotiashop να καταφέρει να σας μεταδώσει όσο καλύτερα το τι είδαμε, το τι μπορείτε να απολαύσετε ερχόμενοι σε αυτόν εδώ τον τόπο.

Προχωράμε και διακρίνουμε από ψηλά τα σπίτια του Στειρίου και του Διστόμου σαν μικρές κουκκιδούλες σε ένα χάρτη, στο βάθος ο Παρνασσός καμαρώνει και περιμένει τα πρώτα χιόνια του.

Επόμενος σταθμός η χαράδρα του Βερθιπό, ένα απότομο σημείο όπου πετούσαν στον πόλεμο τους αντάρτες. Ο Λουκάς πάει μπροστά ώστε να παρακινήσει την ομάδα μας να ανέβει και να ανοίξει το δρόμο. Αφού ανέβηκε με τον Βαγγέλη στο πιο ψηλό σημείο πήραν πλάνα από τη χαράδρα ώστε να τα μεταφέρουμε σε εσάς, και μίλησαν για την ιστορία.

Στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στη βόρεια πλευρά του Ελικώνα. Συνεχίζεται το πράσινο τοπίο, αριστερά και δεξιά αγελάδες, απόδειξη της κτηνοτροφίας της περιοχής. Φτάνουμε στο ξέφωτο στη θέση Κουβέλι. Κατεβαίνει ξανά η ομάδα μας να τραβήξει την θέα που κόβει την ανάσα. Η Λιβαδειά απλώνεται μπροστά μας και γενικότερα ένας γεωγραφικός χάρτης στα πόδια μας.

Αρχίζοντας να κατεβαίνουμε περνάμε σύρραγες όπου επισκεφθήκαμε και μία, και φτάνουμε στο σημείο όπου φαίνεται το στολίδι μας ο Όσιος Λουκάς. Αν και είχε ομίχλη θα διακρίνεται στις φωτογραφίες αυτό το θαύμα της Ελλάδας. Λίγο πιο βαθιά διακρίνουμε το σημείο όπου την προηγούμενη εβδομάδα είχε βρεθεί η ομάδα μας, το φαράγγι της Κλεισούρας. Αυτοί οι άνθρωποι μας ταξίδεψαν από γη σε ουρανό και από ουρανό σε θάλασσα...

Έχουμε πάρει πλέον την κατηφόρα μέχρι που ο τελευταίος μας σταθμός από αυτή τη μεριά είναι ο χώρος της εκκλησίας του Αγίου Συμεών. Εδώ ξεκουραστήκαμε στα πλατάνια με την παχιά σκιά, την πέτρινη βρύση λίγο πιο δίπλα. Όλα τόσο πολύ γραφικά....

Ο Γιώργος μας έφερε γλυκά από το εργαστήριο, αυτά τα υπέροχα γλυκά "Τηγανίτες" όπου μόνο στο Στείρι μπορούμε να τα συναντήσουμε. Μετά από ένα διάλειμα αρκετά μεγάλο συνεχίσαμε για το πηγάδι με τα δύο στόματα. Εκεί μία μεγάλη συκιά καλύπτει το πηγάδι, όπου με υπομονή ο Δημήτρης Λαγός με τον Λουκά έκοψαν κάποια κλαδιά ώστε να μπορέσουμε να τραβήξουμε πλάνα για εσάς.

Προχωράμε, συναντάμε το σημείο όπου έγινε η μάχη του Στειρίου και στη συνέχεια πάμε στην καταβόθρα όπου αυτό το περίεργο φαινόμενο μας κατέπληξε. Μία μεγάλη τρύπα στη γη καταπίνει τα νερά... Στο βίντεο θα ακούσετε και την καταπληκτική ιστορία του σημείου.

Μετά από μία αρκετά μεγάλη διαδρομή ανεβαίνοντας το απέναντι βουνό άρχισε να φαίνεται ο κορινθιακός. Ο κόλπος της Αντίκυρας, τα Άσπρα σπίτια, υπέροχο θέαμα.

Μετά από λίγο αντικρίσαμε και το εργοστάσιο να απλώνεται τεράστιο μπροστά μας. Κατεβαίνοντας φτάσαμε στην Ακρόπολη του Μεδεών όπου θαυμάσαμε και εκεί τα αρχαία. Κατεβήκαμε στην παραλία του Στειρίου και στο λιμάνακι το γραφικό. Η ώρα πήγε έξι, ώρα να γυρίσουμε στο χωριό όπου μας περιμένει η ταβέρνα με το υπέροχο κοντοσούβλι, η ώρα της ξεκούρασης και της ξενοιασιάς. Το Στείρι... ένα χωριό που έχει τα πάντα, βουνό, θάλασσα, ιστορία, υπέροχο κόσμο, μοναδικό φαγητό.

Αναναιώνοντας το ραντεβού μας για το επόμενο Σάββατο όπου θα κλείσουμε το οδοιπορικό μας με το χωριό....Ραντεβού λοιπόν σε μία εβδομάδα!!!

Μετά από μία εβδομάδα παύσης λόγω των καιρικών συνθηκών ξεκινήσαμε για την τελευταία μας επίσκεψη στο πανέμορφο Στείρι. Ο καιρός, αν και κρύος έχει ήλιο οπότε αυτό θα βοηθήσει στη σημερινή μας φωτογράφηση. Φτάνοντας στο χωριό μας περίμεναν οι φίλοι μας στην καφετέρια Bibelo στην πλατεία του χωριού. Αφού ήπιαμε τον καφέ μας οργανώσαμε το σημερινό μας πρόγραμμα και ξεκινήσαμε από την επίσκεψη στο "εργαστήρι των θαυμάτων" όπως θα το αποκαλούσαμε εμείς. Οι ίδιο το αποκαλούν " Άρτο Τυρόεντα ".
Είναι το εργαστήριο όπου φτιάχνονται οι υπέροχες τηγανίτες και άλλα καταπληκτικά παρασκευάσματα, παραδοσιακά και μη. Αφού φωτογραφίσαμε το χώρο και μας μίλησαν εκεί ξεκινήσαμε μία βόλτα στα σοκάκια του παλιού χωριού. Μία ομάδα χαρούμενη, γελαστή, πρόθυμη όπως και τις δύο άλλες φορές μας ξενάγησε στα γραφικά δρομάκια, μας υπέδειξε σημεία ιστορικά, φωτογραφηθήκαμε, γελάσαμε και όλα αυτά θα σας τα μεταφέρουμε στα διάφορα βίντεο στη συνέχεια.
Πήγαμε στο οινοποιείο, στο γήπεδο 5Χ5, στο Πνευματικό κέντρο όπου μας μίλησε ο παπάς του χωριού για τις δραστηριότητες και την προσφορά του πνευματικού κέντρου στα παιδάκια.
Στη συνέχεια πήγαμε στην πλατεία του χωριού, και αφού ξεκουραστήκαμε σε ένα παραδοσιακό καφενείο, συνεχίσαμε με την φωτογράφιση της υπέροχης εκκλησίας, και ανεβήκαμε από την άλλη μεριά του χωριού με τις πιο "σύγχρονες" γειτονιές.
Από όπου και αν περάσαμε υπήρχε πάντα κάτι αξιόλογο προς φωτογράφηση. Περιποιημένες αυλές, στολισμένες, ξύλα στιβαγμένα για τις δύσκολες μέρες του χειμώνα, αυλές που θυμίζουν λαογραφικό μουσείο αφού σε κάθε αυλή υπήρχε και ένα πολύ παλιό στοιχείο να φανερώνει την ιστορία του τόπου αυτού.
Όποιον και αν συναντήσαμε βλέπαμε στο πρόσωπό του την φιλοξενία ζωγραφισμένη. Φιλικά πρόσωπα, έτοιμα να σε φιλέψουν ότι μπορούσαν. Σε κάθε στροφή "ανακαλύπταμε" έναν καινούργιο "φίλο", έτσι νιώθεις απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, ότι τους ξέρεις χρόνια.
Μία κυρία γελαστή ξεπρόβαλε στον κήπο της μέσα από την κάπνα του ψητού κρέατος και μας κέρασε το λεγόμενο "κοψίδι".... όντως από τα νοστιμότερα κρέατα που έχουμε δοκιμάσει ποτέ. Δεν έχουν άδικο λοιπόν που φημίζονται για αυτό.
Στην επόμενη αυλή έφτιαχναν την περίφημη τραχανόπιτα, και εκεί μας κέρασαν, δεν ξέραμε τι ήταν πιο νόστιμο, και ποιος ήταν ο πιο φιλόξενος από όλους.
Συνεχίζοντας στα σοκάκια, υπήρχε μία υπέροχη διάθεση, ο Δημήτρης Λαγός όπως και την προηγούμενη φορά, είχε να μας πει πάντα κάτι, για όποιο σημείο και αν περάσαμε, και όπως πάντα με το απίστευτο χιούμορ του.
Οι τέσσερις κοπέλες της παρέας, η Κατερίνα, η Ασπασία, η Πολυτίμη και η Γιώτα χαμογελαστές προχωρούσαν μπροστά δείχνοντας τις όμορφες αυλές και ρωτώντας συνεχώς εάν έχουμε κουραστεί εάν θέλουμε κάτι. Ο Γιώργος, που από την πρώτη επίσκεψη ήταν πάντα πρώτος και δίπλα μας, ήταν ο "διοργανωτής", ο "προγραμματιστής" μας, γελαστός όταν έπρεπε, σοβαρός όταν το ζητούσε η περίσταση, μας είχε πάντα έτοιμη την επόμενη κίνηση που έπρεπε να κάνουμε.
Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το πολιτιστικό κέντρο όπου φωτογραφίσαμε παλιές εικόνες, εδώ γίνονται όλες οι οργανώσεις του πολιτιστικού με "αρχηγό" την Κατερίνα μας.
Μετά από αρκετές ώρες καταλήξαμε στο Ξενοδοχείο του χωριού, όπου μας περιποιήθηκαν, φάγαμε ήπιαμε γελάσαμε με την όμορφη παρέα μας. Στη συνέχεια φωτογραφίσαμε τις επιχειρήσεις του χωριού ώστε να προβληθούν ταυτόχρονα με τον τόπο τους σαν δώρο από εμάς για το Στείρι.
Ενώ είχαμε υπέροχη διάθεση μέσα μας μία θλίψη που τελείωσε αυτό το υπέροχο Οδοιπορικό. Μας αφήνει τις καλύτερες αναμνήσεις, όπως και όλα τα άλλα που έχουμε κάνει μέχρι τώρα.
Χαιρετηθήκαμε σαν κάποιοι φίλοι που τους ξέραμε χρόνια. Υποσχεθήκαμε ότι θα έρθουμε ξανά και ξανά σε αυτό τον υπέροχο φιλόξενο τόπο διότι έχουμε τις καλύτερες αναμνήσεις.
Να είσαστε σίγουροι ότι θα μας βλέπετε συχνά.
Σαν ανάμνηση για όλα τα παραπάνω θα υπάρχουν τα υπέροχα βίντεο και φωτογραφίες όπου θα ολοκληρωθούν τις επόμενες ημέρες. Έχουμε πολλά να δείξουμε, να τα δείξουμε στους αναγνώστες των σελίδων μας ώστε να νιώσουν όλοι αυτά που νιώσαμε εμείς.

Με απέραντη αγάπη
στους φίλους μας στο Στείρι
viotiashop